Για την εκτίμηση της αντοχής του σκυροδέματος κατά τον έλεγχο των υφιστάμενων κατασκευών, συχνά είναι αναγκαία η λήψη πυρήνων. Οι πυρήνες αυτοί χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή κάποιων έμμεσων μεθόδων.

Εκτός από την θλιπτική αντοχή του σκυροδέματος με τη λήψη πυρήνων μπορούμε ακόμη να εξετάσουμε:

Η μέθοδος του κρουσιμέτρου είναι μια μη καταστρεπτική μέθοδος εκτίμησης της αντοχής του σκυροδέματος, η οποία βασίζεται στη μέτρηση της επιφανειακής σκληρότητας των δομικών στοιχείων που εξετάζονται.

Με τη μέθοδο του κρουσιμέτρου εξετάζεται η ποιότητα του σκυροδέματος της εξωτερικής επιφάνειας των υφιστάμενων κατασκευών και σε βάθος μέχρι τα 30mm.

Η μέθοδος του κρουσιμέτρου αφορά στη μέτρηση μιας τιμής αναπήδησης ενός χαλύβδινου σφυριού σε σκληρυμένο σκυρόδεμα.

Η εταιρεία μας πραγματοποιεί τη δοκιμή της κρουσιμέτρησης ακολουθώντας τους κανονισμούς του ASTM C805-02.

Η μέτρηση της ταχύτητας των παλμών των υπερήχων των διαμηκών κυμάτων που διατρέχουν το σκυρόδεμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις ακόλουθες εφαρμογές:

Οι διαφορές που εντοπίζονται σε ένα σετ μέτρησης ταχύτητας υπερήχων κατά μήκος διαφορετικών μονοπατιών μέσα στη δομή του σκυροδέματος αντικατοπτρίζουν την μεταβολή της κατάστασης του σκυροδέματος.

Η εταιρεία RESTAT διενεργεί τη δοκιμή μέτρησης της ταχύτητας των υπερήχων βάση των συστάσεων του προτύπου BS 1881:Part 203:1986.       

Η εξόλκευση ήλου είναι μια έμμεση μέθοδος προσδιορισμού της θλιπτικής αντοχή του σκυροδέματος. Ο ήλος εισάγεται στο σκυρόδεμα μετά από την εκτόξευση του από ειδικό πιστόλι. Ο ήλος έχει μήκος από 1-4cm και διάμετρο 4mm. Ο ήλος εξολκεύεται από το σκυρόδεμα με χρήση ειδικού εξολκέα ο οποίος φέρει δυναμόμετρο. Η δύναμη που καταγράφεται από το δυναμόμετρο συσχετίζεται με τη θλιπτική αντοχή του σκυροδέματος.

Το pull-off test σκοπό έχει την εκτίμηση της δύναμης που χρειάζεται για την αποκόλληση της επικάλυψης άκαμπτων επιφανειών όπως, μέταλλο, σκυρόδεμα ή ξύλο.

 Η δοκιμή αυτή καθορίζει τη μέγιστη κάθετη δύναμη που μπορεί να αντέξει μια επιφάνεια πριν την αποκόλληση του επιστρωμένου υλικού ή και αν η επιφάνεια παραμένει άθικτη με επιβολή της παραπάνω δύναμης.

Η αποτυχία θα συμβεί στην πιο αδύναμη επιφάνεια της διεπιφάνειας που αποτελείται από το υπό δοκιμή κομμάτι, την κόλλα, την επιφάνεια επικάλυψης και το υπόστρωμα και θα αποκαλυφθεί από τη σπάσιμο της επιφάνειας.

Η εταιρεία RESTAT πραγματοποιεί η παραπάνω δοκιμή βάση του προτύπου ASTM D 4541-02.

Με τη μέθοδο αυτή μπορεί να ανιχνεύεται, με χρήση ενός μαγνητόμετρου, ο οπλισμός του σκυροδέματος και εκτιμάται σε αρκετά καλό βαθμό το πάχος της επικάλυψης, ενώ μπορεί να εκτιμηθεί και η διάμετρος της ράβδου.

Τα μαγνητόμετρα βασίζονται στην αλληλεπίδραση των ράβδων οπλισμού και ενός, χαμηλής συχνότητας, ηλεκτρομαγνητικού πεδίου.

Η εταιρεία μας πραγματοποιεί την ανίχνευση του οπλισμού βάση του προτύπου BS 1881:204:1988.

Η μέθοδος της μέτρησης του βάθους ενανθράκωσης βασίζεται στη μεταβολή του pH του σκυροδέματος ενός δομικού στοιχείου από την παρουσία του διοξειδίου του άνθρακα (CO2).

Η μέτρηση πραγματοποιείται με ψεκασμό, σε φρεσκοκομμένο πυρήνα σκυροδέματος, διαλύματος φαινολοφθαλεῒνης η οποία και χρωματίζει το μη ενανθρακωμένο σκυρόδεμα κόκκινο, ενώ παραμένει άχρωμη στο ενανθρακωμένο.

Η εταιρεία μας πραγματοποιεί τη δοκιμή της ενανθράκωσης βάση των προτύπων:

Σκοπός της τοποθέτησης ρωγμόμετρου είναι η παρακολούθηση της εξέλιξης της ρωγμής και ο χαρακτηρισμός της ως ενεργή ή ανενεργή. Ανάλογα με το εύρος και τη ταχύτητα διάνοιξης προτείνουμε επεμβάσεις.

Τα σύνθετα υλικά τοποθετούνται στις επιφάνειες των δομικών στοιχείων  και αποτελούν ένα είδος  μόνιμου εξωτερικού τους οπλισμού. Η σύνδεση και η συνεργασία των διαφορετικών υλικών επιτυγχάνεται μέσω εποξειδικών ρητινών. Η χρήση τους αποτελεί σήμερα μία δημοφιλή τεχνική ενίσχυσης λόγω της ευκολίας εφαρμογής τους.

Τα  ινοπλισμένα πολυμερή διακρίνονται σε :

Η επιλογή ενός εκ των ανωτέρω κατηγοριών εξαρτάται από το είδος της ενίσχυσης που θέλουμε να επιτύχουμε αλλά και από τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες εφαρμογής.

Χρήσεις σύνθετων υλικών

Σε περιπτώσεις ενίσχυσης σε κάμψη ή διάτμηση δοκών από οπλισμένο σκυρόδεμα τοποθετούνται στο κάτω πέλμα ή στις παρειές της δοκού αντίστοιχα επικολλητά ελάσματα χάλυβα πάχους από 1mm έως 5mm. Τα ελάσματα αυτά συνεργάζονται με την υφιστάμενη δοκό μέσω βλήτρων, κοχλιών, χημικών αγκυρίων, εποξειδικής ρητίνης ή συνδυασμό αυτών δημιουργώντας μία νέα ισχυρότερη  και πιο άκαμπτη σύμμικτη διατομή.

Σε υποστυλώματα αντίστοιχα, με τη μέθοδο των επικολλητών ελασμάτων μπορούμε να πετύχουμε αύξηση αντοχής σε κάμψη και τέμνουσα, αντίσταση σε κάμψη και ενίσχυση με περίσφιγξη ενεργητική ή παθητική. Διαφορετικές μέθοδοι ενίσχυσης υποστυλωμάτων  είναι η επικόλληση ολόκληρων φύλλων χάλυβα και η μέθοδος του μεταλλικού κλωβού.

Η προσθήκη νέων μεταλλικών μελών αποτελεί οικονομική και ιδιαίτερα αποδοτική μέθοδο ενίσχυσης δοκών και πλακών από οπλισμένο σκυρόδεμα. Το προφανές πλεονέκτημα είναι η μείωση των ανοιγμάτων, η δημιουργία νέων σύμμικτων διατομών μεγαλύτερης αντοχής από τις υφιστάμενες και η επιλογή ενεργητικής ή παθητικής προσέγγισης της ενίσχυσης.

Το εκτοξευόμενο σκυρόδεμα (sprayed concrete ή shotcrete ή gunite) που χρησιμοποιείται σε έργα ενισχύσεων είναι σκυρόδεμα λεπτής διαβάθμισης αδρανών το οποίο σκυροδετείται με εκτόξευση. Η εφαρμογή του απαιτεί ειδικό εξοπλισμό και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό. Στα παρακάτω τέσσερα χαρακτηριστικά οφείλεται η διαδεδομένη χρήση του σε έργα επεμβάσεων:

Οι συνήθεις μέθοδοι παραγωγής είναι η ξηρά και η υγρά μέθοδος. Σε επεμβάσεις ενισχύσεων εφαρμόζεται κυρίως  η  ξηρά μέθοδος εφόσον αυτή πλεονεκτεί έναντι της υγράς σε κλειστούς χώρους.

Χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στα εξής:

Οι τσιμεντενέσεις χρησιμεύουν για την πλήρωση ρωγμών σε κτήρια από φέρουσα τοιχοποιία και λιθοδομή ή για τη βελτίωση των μηχανικών χαρακτηριστικών και τη στεγανοποίηση ενός εδαφικού ή βραχώδους σχηματισμού.

 Για την σφράγιση των ρωγμών χρησιμοποιείται ισχυρή τσιμεντοκονία και στη συνέχεια εισπιέζεται το τσιμεντένεμα  μέσα από τεμάχια πλαστικού σωλήνα  που προσαρμόζονται σε οπές που έχουν ανοιχτεί από πριν σε περίπτωση τοιχοποιίας ή μέσω χαλύβδινων ακροφυσίων (packers) για τη περίπτωση βελτίωσης των εδαφικών σχηματισμών.

Η αναλογία της σύνθεσης του μίγματος ξεκινάει από αναλογία 1:1 κατά βάρος νερού και τσιμέντου. Κατά περίπτωση και ανάλογα τις συνθήκες και τη στατική μελέτη προστίθονται πρόσμικτα όπως θηραϊκή γη, διάλυμα άσβεστου, επιβραδυντικό ή επιταχυντικό πήξεως, αντισυρρικνωτικό, κλπ.  

Η μέθοδος των τσιμεντενέσεων μπορεί να εφαρμοστεί για τις παρακάτω κατηγορίες έργων:

Η χρήση των εποξειδικών ρητινών είναι ιδιαίτερα αυξημένη στις επεμβάσεις κυρίως για την αποκατάσταση ρωγμών αλλά και για άλλες εφαρμογές. Η τεχνική της ρητινένεσης απαντάται κυρίως στον φέροντα οργανισμό κατασκευών από σκυρόδεμα και στις τοιχοποιίες. Στοχεύει στην επανάκτηση της αρχικής φέρουσας ικανότητας ρηγματωμένων φορέων καθώς και της ακαμψίας τους. Συνιστάται για την προστασία κατά της διάβρωσης του οπλισμού, τη δημιουργία ανθεκτικής σύνδεσης τμημάτων σκυροδέματος και για τη στεγανοποίηση.

Τα βασικά πλεονεκτήματα της τεχνικής εισπίεσης εποξειδικών ρητινών είναι:

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι για τη κατάλληλη επιλογή εποξειδικής ρητίνης θα πρέπει να εκτιμηθούν οι ιδιότητές της ανάλογα με την εφαρμογή στην οποία προορίζεται όπως το ιξώδες, το μέτρο ελαστικότητας και ο χρόνος πήξης.

Ριζοπλισμοί

Η αρχή της χρήσης μεταλλικών στοιχείων σε κατασκευές από φέροντα οργανισμό από φυσικά λιθοσώματα έγινε από τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν μεταλλικούς συνδέσμους για να ενώσουν τα λιθοσώματα μεταξύ τους τόσο σε οριζόντια όσο και κατακόρυφη διεύθυνση. Όμως αυτή η τεχνική αφορούσε την φάση της κατασκευής του κτίσματος.

Επινοητής της μεθόδου εισαγωγής κοντών χαλύβδινων ράβδου με σκοπό την ενίσχυση και επισκευή υφιστάμενων κατασκευών από φέρουσα τοιχοποιία υπήρξε ο Ιταλός F.Lizzi περί το 1950. Η τεχνική αυτή εφαρμόσθηκε για να «δέσει» δυνατά με αδύναμα σημεία της τοιχοποιίας και να αυξήσει την θλιπτική, εφελκυστική και διατμητική αντοχή της τοιχοποιίας. Εν ολίγοις, τοποθετώντας χαλύβδινες ράβδους στο εσωτερικό της τοιχοποιίας της προσδίδουμε καλύτερες ιδιότητες με τα οφέλη που συνοδεύουν τον χάλυβα.

 Η μέθοδος της ενίσχυσης με ριζοπλισμούς βρίσκει εφαρμογή σε πληθώρα κατασκευών από φέρουσα τοιχοποιία. Οι συχνότερες περιπτώσεις είναι οι εξής:

Η μέθοδος έγκειται στην κατασκευή ενός δικτύου οπών στο σώμα της τοιχοποιίας στις οποίες τοποθετούνται ράβδοι οπλισμού. Στη συνέχεια γίνεται η πλήρωση των οπών αυτών με ένεμα. Η μέθοδος ενδείκνυται στις περιπτώσεις παλαιών λιθοδομών μεγάλου πάχους για επεμβάσεις τοπικού ή καθολικού χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της θλιπτικής και διατμητικής αντοχής της τοιχοποιίας ανάλογα με την πυκνότητα τοποθέτησης και τη διάμετρο

των ριζοπλισμών. Βασικό μειονέκτημα της μεθόδου είναι η αλλοίωση της δομής της τοιχοποιίας κατά τρόπο μη αναστρέψιμο, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εφαρμογής σε μνημεία.

Βλήτρα και αγκύρια

Ως βλήτρα χαρακτηρίζονται οι μεταλλικοί σύνδεσμοι, όταν αυτοι καταπονούνται με διατμητικό φορτίο, ενώ ως αγκύρια όταν η εξωτερική φόρτιση είναι αξονική. Προφανώς όταν ένας μεταλλικός σύνδεσμος καταπονείται αξονικά και διατμητικά τότε δρα ως αγκύριο και βλήτρο ταυτόχρονα.

Είδη βλήτρων και αγκυρίων

α) Κατακόρυφα βλήτρα προς τα κάτω:

Κυρίως σε πέδιλα ή συγκόλληση αναμονής υποστυλώματος Χρησιμοποιείται λεπτόρρευστη ρητίνη χαμηλού ιξώδους για την πλήρωση του κενού. Σε πέδιλα κυρίως παλαιών οικοδομών μπορεί να υπάρχει λόγω κακής συμπύκνωσης διαρροή στα κενά. Επαναλαμβάνεται η εργασία με μεγαλύτερο ιξώδες αν χρειαστεί, μέχρι να γεμίσει πλήρως η οπή.

β) Οριζόντια βλήτρα:

Κυρίως σε υποστυλώματα – δοκούς – τοιχεία Εδώ χρησιμοποιείται ρητίνη με αρκετά μεγάλο ιξώδες και γεμίζεται η οπή με πιστόλι χειρός, πριν τοποθετηθεί το βλήτρο. Έπειτα ακολουθεί επάλειψη του τμήματος του βλήτρου που θα μπει στο σκυρόδεμα και η τοποθέτησή του. Σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να σφραγιστεί με  ρητινόστοκο και να πρεσαριστεί ενέσιμη ρητίνη με δύο στόμια κάτω και πάνω, ώστε να επιτευχθεί 100% πλήρωση του κενού βλήτρου και της οπής. Αυτή η περίπτωση βέβαια είναι αρκετά κοπιώδης.

γ) Κατακόρυφα βλήτρα οροφής:

Συνήθως χρησιμοποιούνται σε ενίσχυση πλακών. Επειδή εκεί συνήθως γίνεται διαμπερής διάτρηση, σφραγίζουμε από κάτω με ρητινόστοκο και ρίχνουμε από το πάνω μέρος της πλάκας ρητίνη μικρού ιξώδους. Σε άλλες περιπτώσεις, που δεν μπορούμε να διαπεράσουμε από κάτω, όπως π.χ. σε δοκούς, χρησιμοποιούμε ρητίνη μεγάλου ιξώδους και εφαρμόζουμε τη μέθοδο των οριζόντιων βλήτρων. Είναι πάντα απαραίτητο να γίνεται σχολαστικός καθαρισμός των οπών με αέρα υπό πίεση και μεταλλικό βουρτσάκι ανάλογης διαμέτρου ώστε να απομακρυνθεί η σκόνη που δημιουργήθηκε κατά τη διάτρηση. Επίσης προσπάθεια πρέπει να καταβληθεί ώστε  πληρωθεί όσο το δυνατόν καλύτερα το κενό οπής και βλήτρου.

Οι πιθανοί τρόποι αστοχίας ενός βλήτρου είναι τρεις και αναλύονται παρακάτω:

Α) Πρώτος τύπος. Υπάρχει αστοχία στο βλήτρο στην περιοχή της διεπιφάνειας

Β) Δεύτερος τύπος. Αστοχία σκυροδέματος από διάτμηση στο περιβάλλον του βλήτρου.

Γ) Τρίτος τύπος. Αστοχία με τη μορφή απόσχισης πλευρικού κώνου.

 Παράγοντες που επηρεάζουν την αντοχή ενός βλήτρου είναι:

Η διαδικασία επισκευής ενός στοιχείου έχει ως στόχο την αποκατάσταση των αρχικών του μηχανικών χαρακτηριστικών που είχε πριν υποστεί τις βλάβες. Οι εργασίες που πραγματοποιούνται πραγματοποιούν πλήρη αποκατάσταση της διατομής του στοιχείου αλλά και επαναφορά της ακαμψίας του.

Η επιλογή της μεθόδου επισκευής εξαρτάται από το βαθμό της βλάβης που έχει υποστεί το δομικό στοιχείο. 

Σε περίπτωση ελαφρών βλαβών η επισκευή γίνεται με συγκόλληση των ρωγμών  εισπίεζοντας  εποξειδική ρητίνη κατάλληλων-συμβατών ηλεκτροχημικών και μηχανικών χαρακτηριστικών με το υφιστάμενο μέλος. Εάν επιπλέον της ρηγμάτωσης παρατηρείται επιφανειακή αποσάθρωση ή και αποφλοίωση του σκυροδέματος χωρίς όμως την αποδιοργάνωση του πυρήνα του μέλους,  η βλάβη αποκαθιστάται με χρήση επισκευαστικού κονιάματος και χρήση αναστολέας διάβρωσης. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να ελεγxθεί η κατάσταση του οπλισμού του στοιχείου και να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα αναστολής του φαινομένου της διάβρωσης.

Η εταιρία μας έχει στη ιδιοκτησία της τον παρακάτω εξοπλισμό με σκοπό την εφαρμογή αδιατάρακτων κοπών σε στοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος και έργα οδοποιίας.

• Αδαμαντοφόρος δίσκος (διαφόρων διαμέτρων)
• Αρμοκόφτης 
• Καροτιέρα (Πλήρης σειρά κοπτικών)
• Αδαμοντοφόρος δίσκος χειρός
• Αλυσοπρίονο χειρός

Η εταιρία μας πραγματοποιεί εξειδικευμένες επισκευές – αποκαταστάσεις ρηγματωμένων ή φθαρμένων δαπέδων σκυροδέματος και βιομηχανικών δαπέδων οι οποίες καλύπτουν πολύ υψηλές απαιτήσεις. Η εφαρμογή τους περιλαμβάνει αδιατάρακτη κοπή και αφαίρεση των προβληματικών τμημάτων, εξυγίανση της υπόβασης, τοποθέτηση βλήτρων με χρήση ρητινών, τοποθέτηση νέου σιδηρού οπλισμού, σκυροδέτηση, τελική επεξεργασία επιφάνειας και κοπή αρμών, σφράγιση των αρμών.

Επίσης η εταιρία εφαρμόζει την εξειδικευμένη μέθοδο της συρραφής (stitching) για την επισκευή σημαντικών ρωγμών σε δάπεδα σκυροδέματος και βιομηχανικά δάπεδα, κάνοντας χρήση βλήτρων “Π” (stitching dogs), εποξειδικών ρητινών και ειδικών μεθακρυλικών κονιών ταχείας πήξεως και υψηλών προδιαγραφών για την αποκατάσταση βλαβών σε δάπεδα βαρέως τύπου.

Προσφέρουμε ολοκληρωμένες υπηρεσίες στον τομέα του καθαρισμού τοίχων και επιφανειών από σαθρά χρώματα και ρύπους με πιεστικά μηχανήματα υδροβολής 500bar.

Το σύστημα υδροβολής χρησιμοποιεί μια δέσμη νερού με πίεση 500bar με σκοπό την απομάκρυνση ρύπων, επικαλύψεων και δύσκολων λεκέδων από μια επιφάνεια. Είναι γρήγορο, αποτελεσματικό, ασφαλές, οικολογικό και φιλικό προς το περιβάλλον.

Ο καθαρισμός με υδροβολή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολύ σκληρές επιστρώσεις και να τις αφαιρέσει χωρίς να χαραχτεί ή διαβρωθεί η υποκείμενη επιφάνεια.

Το σύστημα υδροβολής μπορεί να αφαιρέσει με ασφάλεια υλικά όπως: Γράσο, Καουτσούκ, Κόλλες, Αυτοκόλλητα, Χρώματα, Μαστίχες, Λάσπη, Graffiti κ.λ.π.

Ολοκληρωμένη εγκατάσταση (Προετοιμασία, τοποθέτηση, συνδεσμολογία, έλεγχος αποπόλωσης) συστημάτων καθοδικής προστασίας σε υφιστάμενες κατασκευές με τοποθέτηση εμφυτευόμενων θυσιαζόμενων ανοδίων ή εξωτερικών επικολλητών θυσιαζόμενων ανοδίων σύμφωνα με το ΕΝ12696

Εισπίεση πολυουρεθανικών ενεμάτων για την στεγανοποίηση κατασκευών δια μέσου προεγκατεστημένων ειδικών ακροφυσίων (packers) με χρήση εξειδικευμένης αντλίας.